عوارض ایمپلنت دندان

عوارض ایمپلنت دندان

آیا ممکن است ایمپلنت‌های دندانی عفونت کنند؟

ایمپلنت دندانی یکی از جدیدترین درمان های دندانپزشکی است که دگرگونی در این حوزه به وجود آورده است و خیلی از کارهای نشدنی را شدنی کرده است. به خاطر اینکه این درمان تازه به وجود امده سوالات بسیاری را در ذهن بسیاری از بیماران پیش آورده است.

 

عوارض ایمپلنت دندان

 

بسیاری از بیماران بجای آنکه به پیش دندانپزشکان رفته و سوالات خود را از آنها بپرسند از شنیده ها و تجربه های دیگران استفاده می کنند بخاطر همین است که شایعات زیادی پشت سر این درمان به وجود آمده است.

عفونت فقط مختص به جراحی ایمپلنت دندان یا کاشت دندان نیست بلکه هر جراحی ممکن است که عفونت پیش بیاید و بر این اساس تمام اتفاق هایی که بعد از جراحی طبیعی است را نشانه عفونت می پندارند. هر تورم، آبسه و هر ترشحی عفونت نیست. در حال حاضر عفونت یک قرن است که قابل کنترل شده است. اصطلاح رایج عفونت کردن ایمپلنت دندان، شده یک اصطلاح رایج بین موارد شکست زود راس ایمپلنت.

برای مثال اگر استخوان به در جای که ایمپلنت در آن کاشته می شود به اندازه کافی نباشد قبل از عمل یا در حین عمل باید استخوان از دست رفته را باز سازی کرد. در صورتی که این کار انجام نشود ایمپلنت به استخوان جوش نخورده و آماده روکش نخواهد شد و در این صورت باید ایمپلنت خارج شود.

ایمپلنتی که به صورت صحیح هم کاشته شده باشد از شکست مصون نیست. باید روکش ها هم به صورت حرفه ای و صحیح ساخته شوند تا فشار به پایه ایمپلنت حساب شده وارد شود، اگر این کار انجام نشود ممکن است در حین غذا میل کردن و جویدن غذا روکش از پایه جدا شود و یا فشار به پایه و استخوانی که ایمپلنت در آن کاشته شده باشد وارد شود. در این صورت استخوان اطراف ایمپلنت تحلیل رفته و ایمپلنت شل می شود.

این دو مثال کاملا متفاوت از هم بودن ولی معمولا برداشتی که از این اتفاق بین عموم افراد پیش می آید عفونت است. مواردی که ایمپلنت عفونت می کند بسیار ناچیز است و اتفاق ناخوشایندی در ایمپلنت دندان محسوب نمی شود.

آناتومیک فرد از یک سو و وسایلی که برای کاشت دندان استفاده می شود از سوی دیگر، تا چه اندازه ای به ماندگاری ایمپلنت کمک می کند؟

این مورد به وسایل مورد استفاده در جراحی و میزان تجربه دکتر بستگی دارد. مراقبت از دهان و دندان مهمترین عامل آن است.

اگر به این مورد توجهی نشود، ویروس ، باکتری و میکروب ها در کنار ایمپلنت جمع شده و از عمر ایمپلنت می کاهد.

چه کسانی نمی توانند کاشت ایمپلنت داشته باشند؟

در بعضی از موارد ممکن است، بیماری نتوان کاشت ایمپلنت را داشته باشد. مثلا بیماری که رشد استخوانی کافی نداشته باشد یا دیابتیک داشته باشد. یکی از ضرورت های ایمپلنت، داشتن شرایط جسمی سالم است: برای مثال کسانی که دیابتیک، سیگاری ها، بیماران لوسمی، ایدز یا افرادی که رشد استخوانی کافی ندارد، برای انجام ایمپلنت واجد شرایط نیستند.

اکثر مردم در سنین بالا به بیماری تحلیل لثه مبتلا می شوند. اگر به بیماری دچار شدند، ایمپلنت آن ها ترمیم پذیر است یا باید تعویض گردد.

بر اساس بررسی های انجام شده متوجه شدیم که از اولین سال کاشت به میزان یک میلیمتر استخوان های طرفین ایمپلنت تحلیل می رود. اما وقتی که همه ی شرایط مطلوب باشد و نگهداری از ایمپلنت به خوبی انجام شود، این افزایش استخوان بعد از سال اول به یک دهم میلیمتر کاهش پیدا می کند.

البته این آمار ممکن است بالا و پایین داشته باشد و بیشتر کسانی که ایمپلنت انجام دادن همین میزان تحلیل را هم ندارند، بنابر این تحلیل استخوان های بین ایمپلنت در حدی نیست که نگران کننده باشد. هنگامی این اتفاق می افتد که لثه دچار مشکلات عفونی یا بیماری های لثه ای باشد و اگر بیمار این مشکلات را داشته باشد ترمیم استخوان و با سازی استخوان برای ایمپلنت دندان نیاز است.